Stuutekeer

Het was er een beetje druk dit weekend.

Op sommige momenten zou de combinatie Tri-X + 20mm lens veel beter gewerkt hebben dan de combinatie D70+20mm. Zo ook hier: de beeldhoek mocht gerust nog een pak breder!

Zie ook hier.

Je kan je afvragen waarom een gaatjescamera eigenlijk zo heet. Een gaatjescamera. Er zit toch meestal maar één enkel gaatje in? De mensen van de Kunstbende workshop kennen het ontwerp al, maar voor alle anderen: hier ziet u een échte gaatjescamera, met wel zeker drie gaatjes:

Het leuke eraan is dat drie beelden die in verschillende richtingen en tegelijkertijd geschoten worden, naadloos in elkaar overlopen. Uit de eerste experimentjes blijkt wel dat het heel moeilijk is om vantevoren te voorspellen wat er precies gefotografeerd gaat worden. Zo heb ik daarnet een portret gemaakt. Wat blijkt nu: blijkbaar is de persoon in kwestie net tussen de gaatjes gevallen, zodat er niets van hem te bespeuren is. Enkel flarden van het interieur zijn zichtbaar.

Een andere testprent wil ik u niet onthouden: drie stoelen, simultaan vanuit drie richtingen. Een echte hutsepot zoals dit normaalgezien alleen kan gepresteerd worden met de digitale fotografie

Ik heb de waspoederton zonet nog even van stal gehaald, en gericht op een fietsroutewegje hier in de buurt. Het beeld heb ik nog niet ontwikkeld, maar dat laat vast niet lang meer op zich wachten. Ik ontwikkel de reusachtige 6×30cm negatieven per drie. Nog één foto schieten en het ontwikkelen kan weer beginnen.

Alvast, een schets van de situatie:

Ik moet dringend eens werk maken van een degelijker statief voor deze camera. Schuin naar beneden of naar boven richten is immers moeilijk met een stoeltje.

Resultaat dus hier te zien, hopelijk binnen enkele dagen!

Ziet er nogal vreemd uit. Zie ook hier. Negatief van 13 bij 18cm.