Stuutekeer

Wat je ziet is afhankelijk van veel factoren. Los van de interpretatie van een situatie of foto, maakt het standpunt alleen al erg veel uit. Het standpunt bepaalt namelijk — het woord zegt het al zelf — aan welke kant je staat. Als voorbeeldje neem ik enkele foto’s die ik afgelopen weekend nam tijdens een bosspel op Circo Paradiso. Het was de bedoeling dat de kinderen onder het vangnet door zouden kruipen, en dan de “bandieten” aan de overkant van het vangnet konden ontwijken. Op het eerste gezicht kan dat er ongeveer zo uitzien. Ik sta achter het net, en observeer:

Dit beeld geeft wel een overzicht van de situatie, maar is het toch niet helemaal. Je hebt er geen idee van hoe de kinderen onder het net zich voelen, dat laat zich enkel raden. Iets betrokkener en dynamischer lijkt me dan dit beeld:

Er waren nog heel wat mensen die fotografeerden. En het viel me op dat er niemand meedeed. Toch best vreemd eigenlijk, je fotografeert een gebeuren, en je blijft er buiten staan. Dat wilde ik niet gezegd hebben, en dus deed ik wel mee, en fotografeerde vanonder het net:

Maar voor hetzelfde geld stond ik aan de andere kant: Ik heb het proberen te vangen in het volgende — en laatste — beeld:

Ik denk niet dat er een foto is uit deze vier die duidelijk beter is dan de anderen. Misschien komt het erop aan van één enkele foto te nemen die zo sprekend mogelijk is? Maar welk standpunt kies je dan? Wie breng je in beeld en wie niet? Op welk moment druk je af? Allemaal keuzes die het resultaat beïnvloeden. En daarmee ook het verhaal dat je brengt.