Stuutekeer

En dat terwijl het donker is buiten. Goed kijken, maar niet verschieten, he!

Voor diegenen die het aankunnen: klikken op de prent geeft een grotere versie.

Fotograferen met gaatjescamera’s is altijd een avontuur. Van deze opname heb ik een stukje afgesneden aan de uiteinden, waar vermoedelijk een lichtlek in de camera zat: de linkerkant was erg licht! Vast was de camera niet goed gedicht met zwarte plakband. De liefhebbers zullen al gemerkt hebben dat deze opname niet zo langwerpig is dan de anderen.

Ik had het zekere voor het onzekere genomen en de camera op statief gezet. Dit kan je trouwens rechts in beeld zien. Toch was ik niet voorzichtig genoeg, en het cameraatje bewoog even net toen ik het losliet. Op een totale tijd van een minuut zou je denken dat een halve seconde beweging niet veel uitmaakt, maar niets is minder waar. Je kan duidelijk een spookbeeld zien rond de helderste partijen, zoals rond de nummerplaat:

En zelfs verder dan dat. Dat is namelijk de afstand die je probleemloos kan afleggen met deze auto, volgens de eigenaar. Ik kende hem niet, maar zijn auto’s staan vaak buiten. Ze stonden als het ware al lang te lonken naar mijn gaatjescamera’s voor een foto. De eigenaar had meteen in de gaten dat ik iets ongewoons aan het uitsteken was, en dat leverde nog een leuk gesprek op ook. Fotografie is een geweldig leuke bezigheid!

Voor de liefhebbers: klikken op de prent levert een grotere versie op.

Het leuke aan deze prent is de vlakverdeling: je hebt op de voorgrond de haag en de auto. Van achter zie je dan een wazig wegje lopen. De koffer van de auto staat open – wie weet wat er te gebeuren staat. Het enige wat er nu nog ontbreekt zijn enkele figuranten. Nu ja, eigenlijk kan ik hier ook zelf voor dienen. De belichtingstijd was ongeveer 5 minuten op iso200 film, dus ik had ruim de tijd om vanachter mijn statief te komen!

Zoals steeds zijn de beelden Photoshop-trucjes-vrij. Photoshop gebruik ik enkel voor het corrigeren van kleuren en contrast na het scannen.

Het leuke aan kermissen zit ‘m in de kleine dingen. Neem nu bijvoorbeeld deze auto. Ik weet niet of de eigenaar van de auto dit weet, maar zoals iedereen hier kan zien zat er een serieus effect op deze kar en bijhorende scène. Het zou de digitale fotograaf menige uren Photoshop zou kosten.

Gratis erbij met het smeerkaasdoosje! Het fenomeen is wel te voorspellen: het treedt namelijk steeds op bij rechtstreekse inval van de zon in het gaatje. Iemand een idee om een zonnekap te voorzien op het smeerkaasdoosje misschien?

Voor de liefhebbers: klikken op de prent aub!

De kermis is ondertussen alweer ontmanteld, maar dat belet er ons niet van nog prenten ervan te uploaden. Kleurig he!

Update: Je kan nu een grotere versie bekijken, klik op de prent!

Het is weer Hasselt kermis. Als het mooi weer is tijdens het weekend is het er op de koppen lopen. Ik zou er graag dan gaan fotograferen, maar het is moeilijk een stabiele stek te vinden voor de gaatjescamera’s in die drukte. Ik ben benieuwd wat gaatjescamera’s doen met een zee van mensen. Onderstaand beeld is genomen op een stil moment ’s avonds.

Ik zette de smeerkaasdoos op de stoep, en flapte de sluiter open. Enkele minuten moet volstaan. Plotseling stopt de jeep rechts in beeld. Er stapt een mevrouw uit. Ze heeft een hond bij, en draagt een witte blouse. Ze blijkt te wonen in het huis dat centraal staat in de foto. Als je goed kijkt kan je een schim van haar zien, waar ze de deur openmaakt. Met dank aan de witte blouse. Zo zie je maar, fotografie is je laten verrassen van tijd tot tijd.

Klik voor een grote versie.

Het smeerkaasdoosje begint zijn vruchten af te werpen! De zwarte band is verdwenen, en je kan er heel vreemde composities mee maken. Dit is echt wel een van de belangrijkste redenen om voor gaatjescamerafotografie te kiezen: je kan er jezelf mee verrassen. Niet dat deze soort van prenten heel onverwacht zijn, maar telkens je een nieuwe camera in elkaar gestoken hebt breekt er een periode van experimenteren aan voordat je echt weet wat je ermee gaat doen.

Voor de liefhebbers: Klikken op de prent geeft een grotere versie.

Van de feesten is op deze prent niet veel te merken, maar het was er erg druk. Het geliefkoosd biotoop van de smeerkaasdooscamera bestaat dan ook vooral uit stabiele railings van bruggetjes. Een diafragma van f-honderd-en-zoveel laat zich immers zelden temmen uit de losse pols.

Om een idee te geven: de breedte van dit beeld op de film is 13cm!