Stuutekeer

de dagelijkse prentenstroom

Archive for the ‘bijeengedacht’ Category

Herman Selleslags

with 2 comments

Het is misschien rijkelijk laat om hier nu nog mee af te komen, maar in De Morgen van vorig weekend 25-27 mei staat een interview met fotograaf Herman Selleslags, en opgefleurd door een prent van Stephan Vanfleteren. De titel bloklettert “Stel je voor hoeveel foto’s je niét maakt in vijftig jaar”.

Hij vertelt dat hij zich jaren heeft toegelegd op het fotograferen van rocksterren enzo. En toch: Op het einde van het interview haalt hij een familiealbum boven, en vraagt hij zich af waarom hij juist die foto’s toont.

“Ik weet niet waarom ik dit toon. Misschien omdat ik die mooie reeks met een soort wegwerptoestel trok, maar ook omdat ik besef dat een groot deel van de fotografie herinnering is, dierbaarheid, souvenir. Voor een fotograaf is het leven dat hij opmerkt en vastlegt ook dat waarin hij zelf rondloopt. Je bent fulltime fotograaf én je leeft fulltime”.

De man heeft overigens een tentoonstelling in het Fotomuseum Antwerpen, lopend van 1 juni tot 9 september 2007.

Advertenties

Written by stuutekeer

mei 29, 2007 at 9:10

Geplaatst in Actueel, bijeengedacht

Standpunt

with 4 comments

Wat je ziet is afhankelijk van veel factoren. Los van de interpretatie van een situatie of foto, maakt het standpunt alleen al erg veel uit. Het standpunt bepaalt namelijk — het woord zegt het al zelf — aan welke kant je staat. Als voorbeeldje neem ik enkele foto’s die ik afgelopen weekend nam tijdens een bosspel op Circo Paradiso. Het was de bedoeling dat de kinderen onder het vangnet door zouden kruipen, en dan de “bandieten” aan de overkant van het vangnet konden ontwijken. Op het eerste gezicht kan dat er ongeveer zo uitzien. Ik sta achter het net, en observeer:

Vangnet

Dit beeld geeft wel een overzicht van de situatie, maar is het toch niet helemaal. Je hebt er geen idee van hoe de kinderen onder het net zich voelen, dat laat zich enkel raden. Iets betrokkener en dynamischer lijkt me dan dit beeld:

Vangnet

Er waren nog heel wat mensen die fotografeerden. En het viel me op dat er niemand meedeed. Toch best vreemd eigenlijk, je fotografeert een gebeuren, en je blijft er buiten staan. Dat wilde ik niet gezegd hebben, en dus deed ik wel mee, en fotografeerde vanonder het net:

Vangnet

Maar voor hetzelfde geld stond ik aan de andere kant: Ik heb het proberen te vangen in het volgende — en laatste — beeld:

Vangnet

Ik denk niet dat er een foto is uit deze vier die duidelijk beter is dan de anderen. Misschien komt het erop aan van één enkele foto te nemen die zo sprekend mogelijk is? Maar welk standpunt kies je dan? Wie breng je in beeld en wie niet? Op welk moment druk je af? Allemaal keuzes die het resultaat beïnvloeden. En daarmee ook het verhaal dat je brengt.

Written by stuutekeer

mei 29, 2007 at 6:33

De versnelde gaatjescamera

leave a comment »

Gaatjescamera's zijn leuk. Maar dat heb je mij vast al horen zeggen. Het meest opvallend 'nadeel' ervan is dat ze een erg klein diafragma hebben. Het luciferdoosje is ongeveer f90, de lego-camera f140. En dat valt dan nog mee. Des te meer tele, des te kleiner het diafragma. Deze ontzaglijk kleine diafragma's zorgen voor een lange sluitertijd, bij normale ISO waarden: van een seconde in vol zonlicht, tot 20 minuten op een redelijk verlicht concertpodium (wie probeert er nu ook concertfotografie met een gaatjescamera? euhm…).

En nu komt de oplossing, de zone plate! Deze zou niet alleen de scherpte verhogen, maar ook de sluitertijd tot 3 stops verkorten. Keerzijde van de medaille is dat we meteen ook de oneindige scherptediepte kunnen vaarwel zeggen.

In plaats van door een gaatje, komt het licht naar binnen door een set van concentrische cirkels. Deze kan je maken door de instructies op deze site te volgen. Het enige wat je nodig hebt is zeer scherpe zwart-wit film, met hoog contrast (ontwikkelen in papierontwikkelaar). Groot is mijn dank dan ook aan de persoon die in een genereuze bui mij een filmpje Ilford Pan F Plus 50 schonk.

Zone plate
Experimenteren geblazen !

Written by stuutekeer

mei 24, 2006 at 12:43

Jawel !

with 6 comments

Boekie

Dat is hier een drukte van jewelste, door thesis schrijven enzo. Gelieve mij dan ook te verontschuldigen voor een gebrek aan interessante foto's en posts de afgelopen maand, en ook de komende anderhalve maand ! Als ik de komende tijd iets post, dan zal het oud materiaal zijn.

Ondertussen ben ik mij hier serieus aan het verkneukelen, met mijn neus tussen de papers!

Written by stuutekeer

mei 6, 2006 at 5:59

Geplaatst in bijeengedacht, gevonden

Wat is er zo leuk aan een gaatjescamera ?

leave a comment »

Het leuke aan 'n gaatjescamera is dat je nooit precies van tevoren weet wat je gaat krijgen. Maar meestal vind ik die beelden juist daarom heel charmant.

Vaak hebben ze een ongewone compositie door het gebrek aan een zoeker. Hierdoor kan je het beeld niet exact bepalen. Ook moet je de cameraatjes ergens stabiel kunnen neerzetten gedurende langere tijd, door het erg kleine diafragma. Die langere tijd zorgt dan voor 'spookbeelden'. De kwaliteit van het beeld is apart: vignettering, wazig en scherp tegelijkertijd. Praktisch oneindige scherptediepte. Soms zit de film er ook scheef of gebogen in, of heb je ergens een (hopelijk niet te groot) lichtlek. Als je ergens karton gebruikt voor de constructie, heb je soms rafelige randjes aan het beeld. En als je er eentje hebt met filmtransport, maar zonder beeldteller, is het niet eens zeker of je niet voor het begin, of achter het einde van de film bezig bent. Of misschien belanden 2 opeenvolgende beelden wel helemaal of gedeeltelijk over elkaar.

Maar het is niet allemaal geluk wat met zo'n opname gepaard gaat. De brandpuntsafstand en de beeldhoek kan je berekenen. Het diafragma eveneens. En als je rekening houdt met het gevoeligheidsverlies van je film, kan je de belichtingstijd exact bepalen. Die varieert van enkele luttele seconden, tot ganse minuten of uren, of zelfs dagen.

Tenslotte kan je van zowat alles een gaatjescamera maken. Van een luciferdoosje, over een WC-rolletje, een brikverpakking, legoblokjes, een aktentas, tot een hele kamer. Je kan negatieffilm, positieffilm, of Polaroidfilm gebruiken. Kleinbeeld, middenformaat, of heuse vlakfilm. Kleur of zwart-wit. Tele of ultra-groothoek. Of zelfs 360 graden rond, in een enkel beeld. Met filmtransport, of in het donker te herladen per foto.

Je kan er portretten mee maken of landschappen. Kiekjes of ganse reportages. Buiten, of op locatie. Daarenboven is het fotograferen met een gaatjescamer meer spontaan. Geen zorgen over scherpte, histogrammen, of diafragmakeuze. Gewoon een foto nemen, zonder meer. Die kan je bovendien maken zonder dat iemand er acht op slaat, als je camera er wat ongewoon uitziet. Een ideale camera voor straatfotografie, dus.

En dat allemaal zonder Photoshop!

Written by stuutekeer

mei 1, 2006 at 1:35